CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 6

Większość szczepów AIEC związanych z błoną śluzową jelita krętego wyraża wariant pili typu (14) i, co ciekawe, zaobserwowaliśmy w niniejszym badaniu, że ekspresja wariantu pili typu 1, w porównaniu z pili K-12 typu 1, zwiększa przyczepność bakterii do kolczasta granica jelita dojelitowego. Może to być możliwe wyjaśnienie wysokiej częstości występowania AIEC związanej z błoną śluzową jelita krętego u pacjentów z CD (15). Adhezja AIEC do enterocytów jelita krętego u pacjentów z CD została zablokowana w obecności d-mannozy, co wskazuje, że interakcje z komórkami gospodarza zachodzą poprzez glikozylowane receptory. Ponadto obserwowano podwyższoną ekspresję mannozylowanej cząsteczki na enterocytach jelita krętego u pacjentów CD, stosując lektynę wiążącą mannozę ConA. Może to wskazywać na obecność: (a) receptora różnicowo wyrażanego pomiędzy pacjentami CD a kontrolami; lub (b) skrócone formy łańcuchów oligosacharydowych z resztami mannozy występującymi w pozycji końcowej z powodu niecałkowitej glikozylacji. Ta ostatnia hipoteza została zasugerowana przez wyniki u pacjentów z UC (29. 31). Ponieważ stwierdziliśmy, że adhezja szczepów AIEC zachodzi za pośrednictwem pili typu 1, skupiliśmy się na ekspresji znanych receptorów pilnych typu przez komórki nabłonka jelit wyizolowane od pacjentów i kontroli. Wśród glikozylowanych receptorów pilnych typu 1, takich jak zakotwiczone w GPI białko CD48, THP i różnych członków rodziny cząsteczek CEACAM (16. 20), nasze odkrycia pokazują zwiększoną ekspresję cząsteczek CEACAM5 i CEACAM6 zarówno w zaangażowanej, jak i niezmodyfikowanej błonie śluzowej jelita krętego CD pacjenci. Eksperymenty hamowania adhezji w obecności przeciwciał wzbudzonych przeciwko przypuszczalnym receptrom pilów typu wskazują, że szczep AIEC LF82 wiąże się z zakotwiczonym w GPI receptorem CEACAM6 ulegającym ekspresji na stronie wierzchołkowej komórek nabłonkowych błony śluzowej jelita krętego u pacjentów CD. Wynik ten jest intrygujący, ponieważ cząsteczki CEACAM5 i CEACAM6 są silnie mannozylowane. Możliwym wyjaśnieniem może być to, że CEACAM5 nie jest dostępny dla bakterii paczkujących typu 1, gdy ulega ekspresji in vivo przez komórki nabłonka jelita krętego. Poprzednie doniesienia dowodzą selektywnej poprawy ekspresji CEACAM6, ale nie CEACAM5 w surowicy pacjentów CD, co wskazuje na silniejszą regulację w górę poprzedniej cząsteczki (32). Te odkrycia sugerują, że wysoki poziom CEACAM6 obserwowany w surowicach pacjentów CD może wynikać z nadekspresji CEACAM6 przez komórki nabłonka jelita krętego. CEACAM6 ulega ekspresji w komórkach nabłonka okrężnicy i ulega zwiększeniu w guzach jelita grubego (32. 34), ale stwierdzamy tutaj, że CEACAM6 nie jest regulowany w górę w błonie śluzowej jelita grubego pacjentów z IBD. Istnieją jednak udokumentowane dowody, że CEACAM6 nie jest wyrażany przez komórki nabłonkowe jelita cienkiego u pacjentów niebędących na IBD (35) i że normalna błona śluzowa na ogół nie wykazuje aktywności wiązania ConA (36). Nadekspresję CEACAM6 przez komórki nabłonka jelita krętego u pacjentów CD można indukować na co najmniej 2 różne sposoby, albo przez bezpośrednią stymulację bakteriami chorobotwórczymi, albo przez stymulację prozapalnymi cytokinami. Opisane tu eksperymenty in vitro pokazują, że ekspresja CEACAM6 w hodowanych komórkach nabłonka jelita jest regulowana w górę zarówno przez infekcję AIEC jak i przez stymulację prozapalnymi cytokinami IFN-y. i TNF-a. Zwiększenie ekspresji cząsteczek CEACAM przez IFN-y Stymulacja została wcześniej udokumentowana (37). Fakt, że TNF-a jest również zdolny do indukowania zwiększonej ekspresji CEACAM6 jest interesujący, ponieważ makrofagi zainfekowane bakteriami AIEC wydzielają duże ilości TNF-a (13). Zatem bakterie AIEC mogą promować własną kolonizację u pacjentów CD bezpośrednio przez indukowanie zwiększonej ekspresji CEACAM6 przez komórki nabłonka jelitowego i pośrednio poprzez indukowane wydzielanie TNF-a. przez zainfekowane makrofagi. Uważamy, że jest to nowy przykład patogenu bakteryjnego, który podważa funkcjonalne białka związane z błoną jako receptory kolonizujące nabłonek i wykorzystując szlaki sygnalizacji komórkowej do krzyżowania się z komórkami gospodarza. Podobnie, Neisseria gonorrhoeae zwiększa regulator białkowy AdACAC1 związany z nieprzezroczystością (Opa) na pierwotnych komórkach śródbłonka (38); Zakażenie Afa / Dr DAEC wywołuje zwiększoną migrację neutrofili przez pęcherz, co z kolei sprzyja zależnej od cytokin regulacji w górę receptora Afa / Dr CD55 (39); a adhezja nietypowego Haemophilus influenzae zwiększa ekspresję jego receptora, ICAM-1, przez komórki nabłonka dróg oddechowych (40). Kwestia, czy zwiększenie ekspresji CEACAM6 w błonie śluzowej jelita krętego u pacjentów z CD jest pierwotną lub wtórną konsekwencją CD pozostaje niejasna. Podstawowa ekspresja CEACAM6 była obserwowana w makroskopowo niezmienionym jelicie krętym u większości pacjentów z CD, co sugeruje, że ekspresja CEACAM6 nie jest jedynie konsekwencją aktywnego stanu zapalnego
[hasła pokrewne: przychodnia ożarów mazowiecki, suplementy na wypadanie włosów, uzasadnienie wydłużenia etapu edukacyjnego ]
[hasła pokrewne: instytucje zajmujące się pomocą dla młodzieży z problemami rodzinnymi, niepokój manipulacyjny, wirusowe zapalenie krtani ]