CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna czesc 4

Hamowanie adhezji LF82 przy użyciu przeciwciał anty-CEACAM6 obserwowano dla wszystkich 4 próbek od poszczególnych pacjentów z CD (Figura 3D). Badanie mikroskopowe konfokalne komórek HeLa transfekowanych klonowanym ludzkim cDNA CEACAM6 wykazało, że bakterie AIEC LF82 przylegały preferencyjnie do komórek HeLa eksprymujących wysoki poziom CEACAM6 (Figura 3E). Ta adhezja może być zablokowana w obecności d-mannozy i nie obserwowano adhezji z niepołączonymi mutantami LF82 (dane nie pokazane). Podsumowując, dane te jasno pokazują, że adhezja szczepu LF82 E. coli do błony śluzowej jelita krętego u pacjentów CD obejmuje wiązanie pili typu z zakotwiczonym w GPI receptorem CEACAM6 wyrażanym na stronie wierzchołkowej komórek nabłonka jelita krętego. Pacjenci CD wyrażają wysoki poziom cząsteczek CEACAM6 na nabłonku jelita krętego. Przeprowadzono analizę immunohistochemiczną na błonie śluzowej jelita krętego i okrężnicy u 20 pacjentów z CD i 20 osób z grupy kontrolnej, stosując mysie przeciwciało monoklonalne anty-ludzkie CEACAM6 (klon 9A6). U pacjentów z CD dodatnie zabarwienie zaobserwowano zarówno w przypadku niezaangażowanej i zaangażowanej błony śluzowej jelita krętego u 11 osób, jak i tylko w przypadku zapalenia błony śluzowej u 6 innych osób. W niezaangażowanej błonie śluzowej pacjentów z CD obserwowano ogniskową ekspresję CEACAM6 na powierzchni wierzchołkowej komórek nabłonka jelita krętego z wyraźnym gradientem między kosmkiem a komórkami nabłonka krypt (fig. 4A, u góry po lewej). Badanie stanów zapalnych błony śluzowej jelita krętego od pacjentów eksprymujących CEACAM6 na niezaalko-wanej błonie śluzowej ujawniło silniejszą ekspresję CEACAM6 na powierzchni wierzchołkowej i cytoplazmie komórek nabłonka, jak również na powierzchni komórek kubkowych i infiltracji komórek odpornościowych, o których wiadomo, że wyrażają CEACAM6 (21). ) (Rysunek 4A, środkowy lewy). U 2 pacjentów poddanych zabiegowi chirurgicznemu zwężenia jelita krętego zaobserwowano silne zabarwienie komórek nabłonka jelita krętego wraz z barwieniem naciekających komórek odpornościowych (ryc. 4A, u dołu po lewej). Nie obserwowano barwienia przy dopasowaniu izotypowym (IgG1) (Figura 4A, prawa kolumna). W 17 z 20 badanych kontrolnych nie zaobserwowano zabarwienia komórek nabłonka jelita krętego (Figura 4B, po lewej), nawet w obszarach, w których obecne były infiltrujące komórki odpornościowe (Figura 4B, po prawej). Ogniskową ekspresję CEACAM6 podobną do tej pokazanej na Figurze 4A (u góry po lewej) zaobserwowano dla próbek z 3 jelita w próbce z jelita krętego. Dwóch miało raka okrężnicy, a miało niedokrwienie jelitowe o nieznanej etiologii. Łącznie, badanie barwienia immunologicznego ujawniło istotnie zwiększoną ekspresję CEACAM6 w niezaawansowanej lub zapalnej okolicy błony śluzowej jelita krętego u pacjentów CD w porównaniu z śluzówką kontrolną bez IBD. Ekspresja CEACAM6 na powierzchni nabłonka jelita krętego była nieobecna w 85% kontroli bez IBD, umiarkowana u 50% pacjentów z CD i 15% kontroli i silna do bardzo silnej u 35% pacjentów z CD (Figura 4C). Analiza statystyczna wykazała, że częstość występowania silnej do bardzo silnej ekspresji w kielichach CEACAM6 była wyższa u pacjentów z CD niż w grupie kontrolnej (p = 0,0007). Co ciekawe, istotnie wyższą ekspresję CEACAM6 stwierdzono także w niezaalkoholowej błonie śluzowej jelita krętego u pacjentów z CD w porównaniu z kontrolą kontrolną (P = 0,008). Analiza próbek okrężnicy wykazała, że CEACAM6 ulegał ekspresji na błonie śluzowej okrężnicy wszystkich pacjentów z CD i kontroli. Nie było wyraźnej różnicy w ekspresji CEACAM6 między pacjentami CD a kontrolami, z wyjątkiem tych z rakiem okrężnicy i odbytnicy (dane nie przedstawione). Figura 4 Wyrażenie tkankowe CEACAM6. Barwienie immunohistochemiczne przekrojów krętych od pacjentów CD (A) i kontrolnych (B) przy użyciu klonu anty-CEACAM6 monoklonalnego klonu 9A6 lub kontroli izotypowej. Oryginalne powiększenie, × 100. (C) Analiza ekspresji CEACAM6 u 20 pacjentów z CD i 20 kontroli kontrolowanych od negatywnego (.) Do silnie pozytywnego (+++) barwienia, jak opisano w Metodach. Ekspresja CEACAM6 jest zwiększona przez prozapalne cytokiny i zakażenie AIEC w komórkach nabłonka jelitowego. Spośród różnych linii komórek nabłonka jelitowego użytych w tym badaniu tylko Caco-2, LS174 i T84 wyrażały CEACAM6 (Figura 5A). Nie zaobserwowano jednak żadnej korelacji między poziomami adhezji szczepu AIEC LF82 a poziomami ekspresji CEACAM6 z różnymi testowanymi liniami komórkowymi (dane nie pokazane). Przyczyną może być bardzo szeroki zakres repertuaru glikoprotein nienormalnie ekspresjonowanych lub nieprawidłowo glikozylowanych we wszystkich tych niezróżnicowanych liniach komórek rakowych. Gdy zastosowano zróżnicowane komórki Caco-2 zakażone bakteriami szczepu LF82, zaobserwowano wyraźną kolokalizację pomiędzy ekspresją CEACAM6 i bakteriami przylegającymi. Zostało to potwierdzone przez obrazy rekonstrukcji 3D pokazujące wierzchołkową ekspresję CEACAM6 poniżej adherentnych bakterii (Figura 5B). Figura 5 EkspresjaCEACAM6 i zdolność adhezji LF82 z różnymi komórkami nabłonkowymi jelit
[podobne: polskie towarzystwo ultrasonograficzne, instytucje zajmujące się pomocą dla młodzieży z problemami rodzinnymi, szkoła rodzenia madalińskiego ]
[patrz też: suplementy na wypadanie włosów, zst kolbuszowa, kolbuszowa dolna ]