Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad

Rozwój i utrzymanie jajników są słabo poznane; jednak choroby, które wpływają na te procesy, mogą dostarczyć wgląd w podstawowe mechanizmy. XX żeńska dysgenezja gonad (XX-GD) jest rzadkim, genetycznie heterogennym zaburzeniem, które charakteryzuje się niedorozwojem, dysfunkcjonalnymi jajnikami, z późniejszym brakiem spontanicznego rozwoju płciowego, pierwotnego braku miesiączki, niedorozwoju macicy i hipogonadyzmu hipergonadotropowego. Tutaj przedstawiamy rozszerzoną, spokrewnioną rodzinę pochodzenia palestyńskiego, w której 4 suczki wykazały XX-GD. Wykorzystując mapowanie homozygotyczne i sekwencjonowanie całego eksomu, zidentyfikowaliśmy recesywną mutację missense w nukleoporynie-107 (NUP107, c.1339G> A, p.D447N). Ta mutacja była segregowana z fenotypem XX-GD i nie była obecna w dostępnych bazach danych lub w 150 zdrowych, dopasowanych pod względem etnicznym kontrolach. Continue reading „Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad”

Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad

Dane te wskazują, że aspekty fenotypu Kennedy ego uprzednio przypisane częściowej utracie funkcji AR są w rzeczywistości za pośrednictwem toksyczności powodowanej przez rozszerzony układ glutaminowy. Tutaj scharakteryzujemy fenotyp nerwowo-mięśniowy myszy AR113Q. Zmutowane samce wykazują osłabienie nerwowo-mięśniowe zależne od androgenu. Patologia mięśni szkieletowych poprzedza patologiczne zmiany w rdzeniu kręgowym, wykazuje dowody zarówno działania miopatycznego, jak i atrofii neurogennej, w której pośredniczy rozszerzony glutaminowy AR, i odtwarza mieszane cechy wcześniej opisane w mięśniu Kennedyego (29, 30). Samce AR113Q niespodziewanie umierają w młodym wieku, a nasze analizy wskazują na zmienioną pobudliwość błony mięśniowej w patogenezie. Continue reading „Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad”

Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + czesc 4

Komórki DC-SIGN-dodatnie i pozorowane komórki Raji inkubowano z buforem jako kontrolą. W celu określenia specyficzności obserwowanego wiązania, komórki inkubowano z AZN-D1, EGTA i mannanem przed dodaniem perełek gp120. * P <0,05 w porównaniu ze sterowaniem PBS. (C) Ludzkie mleko (1:20) pokryto przed dodaniem DC-SIGN-Fc. Specyficzność obserwowanego wiązania określono przez preinkubację DC-SIGN-Fc z AZN-D1 i EGTA. Continue reading „Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + czesc 4”

Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 6

Intensywność immunoblottingu PDC-E2 przez surowicę odpornościową PBC korelowała ze stężeniem sulfhydrylowego środka redukującego w buforze próbki dodanym do oczyszczonego PDC przed SDS-PAGE, co sugeruje, że autoprzeciwciała pacjentów PBC preferencyjnie rozpoznają PDC-E2 ze zredukowanymi grupami sulfhydrylowymi. Przypadkowo wykazano, że potencjał komórkowy redoks podczas apoptozy zmniejsza się podczas apoptozy w niektórych typach komórek (37) ze względu na zwiększone wytwarzanie reaktywnych form tlenu (ROS), szczególnie w mitochondriach. Wykazaliśmy wcześniej, że leczenie cholangiocytów za pomocą BSO, inhibitora syntetazy glutationowej, obniża cholangiocyty glutationu (38), zwiększając ich wrażliwość na działanie ROS. W celu określenia, czy swoista dla komórek typowa różnica w barwieniu PDC-E2 po apoptozie była spowodowana różnicami w komórkowym potencjale redoks-sulfhydrylowego, a następnie wytwarzaniem ROS podczas apoptozy, NRC były wstępnie traktowane BSO przez 24 godziny przed wywołaniem apoptozy. Komórki HSG i HeLa były podobnie traktowane. Continue reading „Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 6”

Homeostaza ciśnienia krwi jest utrzymywana przez P311 TGF- oś ad 7

Dane z WT i P311. /. myszy zbierano przez okres tygodnia i analizowano za pomocą oprogramowania Dataquest ART (dostarczonego przez Data Sciences International). Pletyzmograficzne ciśnienie krwi rejestrowano za pomocą 8-kanałowego nieinwazyjnego systemu pobierania krwi CODA (Kent Scientific) zgodnie z protokołem producenta. Myszy umieszczono w przezroczystym akrylowym ograniczniku z wbudowanym stożkiem nosowym przez co najmniej 30 minut przed uzyskaniem pomiarów ciśnienia. Continue reading „Homeostaza ciśnienia krwi jest utrzymywana przez P311 TGF- oś ad 7”

Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie ad 8

Otrzymany supernatant zastosowano do oznaczenia uwolnionego FVIII: C. Mysie osocze rozcieńczono 1:40 w zmodyfikowanym buforze Tyrode i 25 ul rozcieńczonego osocza, uwolnionego z płytek lub seryjnie rozcieńczonego lizatu płytek dodano do zablokowanych 96-studzienkowych płytek do mikromiareczkowania w trzech powtórzeniach. Składniki testu, w tym FIXa, FX, CaCl2 i fosfolipid, dodano do każdej studzienki i płytki inkubowano przez 10 minut w 37 ° C. Dodano chromogenny substrat czynnika Xa S-2222 i płytkę przeniesiono natychmiast do czytnika mikropłytek ThermoMax (Molecular Devices) wstępnie ustawionego na 37 ° C. Standardową krzywą skonstruowano przez wykreślenie znanych ilości rhBDDFVIII (Refacto; Wyeth) w odpowiednim buforze względem Vmax (mOD / min) przy 405 nm. Continue reading „Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie ad 8”

Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie

Hamująca odpowiedź immunologiczna na podawany egzogennie czynnik VIII (FVIII) jest poważnym powikłaniem w leczeniu hemofilii A. Wytwarzanie takich inhibitorów może przerwać terapię genową w przypadku hemofilii A. Zbadamy, co uważamy za nowe podejście do przezwyciężenia tego problemu. niedociągnięcie. Ludzki FVIII z usuniętą domeną B (hBDDFVIII) ulegał ekspresji pod kontrolą specyficznego względem płytek promotora. Continue reading „Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie”

Hamowanie nefropatii cukrzycowej przez peptyd wabika odpowiadający uchwytowi region dla nieprololitycznej aktywacji proreniny ad

Rekombinowaną szczurzą proreninę analizowano metodą immunoblottingu przy użyciu 3 nM oczyszczonego Ab do HRP pod nieobecność (a) ścieżki 1) lub obecności (3M regionalnych peptydów prosegmentu proreninowego, SFGR (linia 2), MTRISAE (linia 3), lub RILLKKMPSV (ścieżka 4). Obraz pokazuje, że HRP wiąże się z przeciwciałem anty-HRP z wysokim powinowactwem i hamuje wiązanie rekombinowanej proreniny z anty-HRP-Ab. Podobne wyniki uzyskano również przy 10 i 100 nM RILLKKMPSV. (B) Rekombinowaną szczurzą proreninę (PR) (ścieżki i 3) i reninę (R) (ścieżki 2 i 4) analizowano przez immunoblotting z użyciem anty-szczurzego reniny Ab w nieobecności (ścieżki i 2) lub obecności 1. M HRP, RILLKKMPSV (ścieżki 3 i 4). Continue reading „Hamowanie nefropatii cukrzycowej przez peptyd wabika odpowiadający uchwytowi region dla nieprololitycznej aktywacji proreniny ad”

PPAR ligandy hamują wzrost guza pierwotnego i przerzuty przez hamowanie angiogenezy czesc 4

Co ciekawe, PPAR. Białko było wysoce eksprymowane w izolowanych komórkach śródbłonka nowotworowego (Figura 1c). Ponadto obserwowaliśmy wyższe poziomy ekspresji PPAR. w komórkach śródbłonka niż w komórkach nowotworowych, gdy oba typy komórek zostały wyizolowane z nowotworów LLC wyrażających GFP (Figura 1d). Ponadto porównaliśmy PPAR. Continue reading „PPAR ligandy hamują wzrost guza pierwotnego i przerzuty przez hamowanie angiogenezy czesc 4”

CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 6

Większość szczepów AIEC związanych z błoną śluzową jelita krętego wyraża wariant pili typu (14) i, co ciekawe, zaobserwowaliśmy w niniejszym badaniu, że ekspresja wariantu pili typu 1, w porównaniu z pili K-12 typu 1, zwiększa przyczepność bakterii do kolczasta granica jelita dojelitowego. Może to być możliwe wyjaśnienie wysokiej częstości występowania AIEC związanej z błoną śluzową jelita krętego u pacjentów z CD (15). Adhezja AIEC do enterocytów jelita krętego u pacjentów z CD została zablokowana w obecności d-mannozy, co wskazuje, że interakcje z komórkami gospodarza zachodzą poprzez glikozylowane receptory. Ponadto obserwowano podwyższoną ekspresję mannozylowanej cząsteczki na enterocytach jelita krętego u pacjentów CD, stosując lektynę wiążącą mannozę ConA. Może to wskazywać na obecność: (a) receptora różnicowo wyrażanego pomiędzy pacjentami CD a kontrolami; lub (b) skrócone formy łańcuchów oligosacharydowych z resztami mannozy występującymi w pozycji końcowej z powodu niecałkowitej glikozylacji. Continue reading „CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 6”