Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 6

Intensywność immunoblottingu PDC-E2 przez surowicę odpornościową PBC korelowała ze stężeniem sulfhydrylowego środka redukującego w buforze próbki dodanym do oczyszczonego PDC przed SDS-PAGE, co sugeruje, że autoprzeciwciała pacjentów PBC preferencyjnie rozpoznają PDC-E2 ze zredukowanymi grupami sulfhydrylowymi. Przypadkowo wykazano, że potencjał komórkowy redoks podczas apoptozy zmniejsza się podczas apoptozy w niektórych typach komórek (37) ze względu na zwiększone wytwarzanie reaktywnych form tlenu (ROS), szczególnie w mitochondriach. Wykazaliśmy wcześniej, że leczenie cholangiocytów za pomocą BSO, inhibitora syntetazy glutationowej, obniża cholangiocyty glutationu (38), zwiększając ich wrażliwość na działanie ROS. W celu określenia, czy swoista dla komórek typowa różnica w barwieniu PDC-E2 po apoptozie była spowodowana różnicami w komórkowym potencjale redoks-sulfhydrylowego, a następnie wytwarzaniem ROS podczas apoptozy, NRC były wstępnie traktowane BSO przez 24 godziny przed wywołaniem apoptozy. Komórki HSG i HeLa były podobnie traktowane. Continue reading „Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 6”

Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + czesc 4

Komórki DC-SIGN-dodatnie i pozorowane komórki Raji inkubowano z buforem jako kontrolą. W celu określenia specyficzności obserwowanego wiązania, komórki inkubowano z AZN-D1, EGTA i mannanem przed dodaniem perełek gp120. * P <0,05 w porównaniu ze sterowaniem PBS. (C) Ludzkie mleko (1:20) pokryto przed dodaniem DC-SIGN-Fc. Specyficzność obserwowanego wiązania określono przez preinkubację DC-SIGN-Fc z AZN-D1 i EGTA. Continue reading „Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + czesc 4”

Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad

Rozwój i utrzymanie jajników są słabo poznane; jednak choroby, które wpływają na te procesy, mogą dostarczyć wgląd w podstawowe mechanizmy. XX żeńska dysgenezja gonad (XX-GD) jest rzadkim, genetycznie heterogennym zaburzeniem, które charakteryzuje się niedorozwojem, dysfunkcjonalnymi jajnikami, z późniejszym brakiem spontanicznego rozwoju płciowego, pierwotnego braku miesiączki, niedorozwoju macicy i hipogonadyzmu hipergonadotropowego. Tutaj przedstawiamy rozszerzoną, spokrewnioną rodzinę pochodzenia palestyńskiego, w której 4 suczki wykazały XX-GD. Wykorzystując mapowanie homozygotyczne i sekwencjonowanie całego eksomu, zidentyfikowaliśmy recesywną mutację missense w nukleoporynie-107 (NUP107, c.1339G> A, p.D447N). Ta mutacja była segregowana z fenotypem XX-GD i nie była obecna w dostępnych bazach danych lub w 150 zdrowych, dopasowanych pod względem etnicznym kontrolach. Continue reading „Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad”

Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad

Dane te wskazują, że aspekty fenotypu Kennedy ego uprzednio przypisane częściowej utracie funkcji AR są w rzeczywistości za pośrednictwem toksyczności powodowanej przez rozszerzony układ glutaminowy. Tutaj scharakteryzujemy fenotyp nerwowo-mięśniowy myszy AR113Q. Zmutowane samce wykazują osłabienie nerwowo-mięśniowe zależne od androgenu. Patologia mięśni szkieletowych poprzedza patologiczne zmiany w rdzeniu kręgowym, wykazuje dowody zarówno działania miopatycznego, jak i atrofii neurogennej, w której pośredniczy rozszerzony glutaminowy AR, i odtwarza mieszane cechy wcześniej opisane w mięśniu Kennedyego (29, 30). Samce AR113Q niespodziewanie umierają w młodym wieku, a nasze analizy wskazują na zmienioną pobudliwość błony mięśniowej w patogenezie. Continue reading „Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad”