Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad cd

Numery rodowodowe osobników są wskazane powyżej symboli, a wiek podano poniżej. Wskazano nukleotydy NUP107 c.1339G> A (p.D447N) WT (G) i wariantu (A). (B) Sekwencjonowanie Sanger z NUP107 c.1339G> Wariant w genomowym DNA WT, heterozygotycznych i homozygotycznych osobników. Nukleotydy wskazano powyżej sekwencji, a reszty aminokwasowe zostały oznaczone poniżej; c.1339G> Pozycja wariantu jest zaznaczona na czerwono. (C) Ewolucyjna konserwacja pozostałości NUP107 D447. Continue reading „Mutacja w genie nukleoporyny-107 powoduje dysgenezję XX gonad cd”

Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad 5

Następnie staraliśmy się określić mechanizm prowadzący do śmierci samców AR113Q. Chociaż wielu zmutowanych samców nagle stało się umierających i szybko zmarło, byliśmy w stanie zebrać surowicę od 4 zwierząt przed śmiercią. Ocena elektrolitów w surowicy, azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny wykazała zmiany zgodne z niedrożnością dróg moczowych (wyraźnie podwyższonym poziomem azotu mocznikowego we krwi, kreatyniną i potasem, normalnym stężeniem sodu i chlorków, patrz Tabela 1). Te nieprawidłowości w chemii krwi i powtarzające się obserwacje podczas sekcji zwłok znacznie rozszerzonych, bez oznak fizycznych przeszkód, skłoniły nas do zbadania układu nerwowo-mięśniowego dolnych dróg moczowych. Badaliśmy rdzeń kręgowy mięśnia bulwiastego i mięśnia dźwigacza odbytu / mięśnia bulwiastego jako jeden z elementów tego układu. Continue reading „Patologia zależna od androgenów demonstruje miopatyczny wkład w fenotyp choroby Kennedyego w modelu myszy typu knock-in ad 5”

Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + ad 7

Multimeryczny LeX nie był w stanie hamować perełek powleczonych gp120 wiążących się z komórkowym DC-SIGN, prawdopodobnie z powodu wysokiej awidności tego oddziaływania lub różnicy w interakcji monomerycznej ekspresji gp120 na perełki fluorescencyjne w porównaniu do trimerycznej ekspresji gp120 na cząstka HIV-1. Obserwowana różnica w zdolności LeX Ab do blokowania działania hamującego ludzkiego mleka w teście transferu Raji-DC-SIGN i badaniu ELISA jest prawdopodobnie wynikiem różnic w konfiguracji DC-SIGN. Na powierzchni komórki DC-SIGN występuje w postaci tetrameru, podczas gdy w teście ELISA DC-SIGN-Fc receptor najprawdopodobniej jest monomerem lub dimerem, co może prowadzić do słabszej interakcji. Te różnice w konfiguracjach cząsteczek DC-SIGN testowanych w różnych testach sugerują, że należy zachować ostrożność podczas interpretacji wyników. W poprzednich badaniach odnotowano, że miejsca wiązania LeX i gp120 są odrębne, ale zachodzą na siebie (54, 56, 63). Continue reading „Składnik Lewisa X w ludzkim mleku wiąże DC-SIGN i hamuje transfer HIV-1 do limfocytów T CD4 + ad 7”

Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 8

Komórki apoptotyczne są oznaczone gwiazdkami. Barwienie analizowano za pomocą konfokalnej, immunofluorescencyjnej mikroskopii. Barwienie PDC-E2 było obecne w apoptotycznych komórkach HeLa transfekowanych Bcl-2 (h) i apoptotycznych, świeżo izolowanych IBDEC (j), chociaż nie w apoptotycznych pierwotnych fibroblastach (1). Bary, 20 m. Wyświetlane są reprezentatywne obrazy. Continue reading „Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy ad 8”

Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy

Ścisły związek między autoprzeciwciałami przeciwko pirogronianowej dehydrogenazie-E2 (PDC-E2), wszechobecnym białkiem mitochondrialnym i pierwotną marskością żółciową wątroby (PBC) jest niewyjaśniony. Wiele autoantygenów jest selektywnie modyfikowanych podczas apoptozy, która skupiła uwagę na komórkach apoptotycznych jako potencjalnym źródle neo-antygenów. odpowiedzialne za aktywację autoreaktywnych limfocytów. Ponieważ zwiększona apoptoza komórek nabłonka dróg żółciowych (cholangiocyty) jest widoczna u pacjentów z PBC, ocenialiśmy wpływ apoptozy na PDC-E2. Rozpoznanie autoprzeciwciała przez PDC-E2 przez immunofluorescencję utrzymywało się w apoptotycznych cholangiocytach i wydawało się niezmienione przez analizę immunoblot. Continue reading „Bcl-2-zależne utlenianie pirogronianowej dehydrogenazy-E2, pierwotnego autoantygenu żółciowej dróg żółciowych, podczas apoptozy”

Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie cd

Osoczowy FVIII: C był niewykrywalny u myszy FVIIInull, zgodnie z oczekiwaniami; jednak nie wykryto go również w osoczu myszy 2bF8trans (Figura 3A). FVIII normalnie nie ulega ekspresji w płytkach krwi. FVIII: C był funkcjonalny po dodaniu do lizatu płytek krwi WT (Figura 3B), ale nie został wykryty w lizacie płytek krwi od myszy kontrolnych WT lub FVIIInull (Figura 2R i Figura 3C). Jednak funkcjonalny FVIII: C wykryto w lizatach płytek krwi myszy 2bF8trans przy 0,74. 0,13 mU / 108 płytek krwi w heterozygotach (2bF8tg + / a) i 1,41. Continue reading „Czynnik VIII, który jest ektopowo ukierunkowany na płytki, jest terapeutyczny w hemofilii A z przeciwciałami hamującymi o wysokim mianie cd”

Hamowanie nefropatii cukrzycowej przez peptyd wabika odpowiadający uchwytowi region dla nieprololitycznej aktywacji proreniny ad 5

Anty szczur HRP Ab i anty-szczurze renina Ab stosowane w niniejszym badaniu wiążą się odpowiednio z całkowitą proreniną i aktywowaną proreniną. Ponieważ aktywowana prorenina reprezentuje zarówno aktywowaną proteolitycznie proreninę (tj. Reninę), jak i nie-proteolitycznie aktywowaną proreninę, wyniki immunobarwienia mogą dostarczyć wskazówkę dotyczącą aktywacji proreniny. Komórki pozytywne względem proreniny były znacznie większe w obszarze przykręgowo-strzałkowym szczurów DM w porównaniu ze szczurami C. Na zwiększoną immunoreaktywność proreniny nie miało wpływu leczenie HRP (Figura 8, A i B). Continue reading „Hamowanie nefropatii cukrzycowej przez peptyd wabika odpowiadający uchwytowi region dla nieprololitycznej aktywacji proreniny ad 5”

PPAR ligandy hamują wzrost guza pierwotnego i przerzuty przez hamowanie angiogenezy ad 7

Ponieważ TZD mogą zmniejszać PSA wytwarzane przez komórki nowotworowe (LNCaP) in vitro przy minimalnym hamowaniu proliferacji komórek nowotworowych (9), wycinaliśmy guzy, aby określić, czy TZD wywierały wpływ na ortotopowy wzrost nowotworu. W porównaniu z nowotworami kontrolnymi, guzy leczone rosiglitazonem i troglitazonem były o 72% i 52% mniejsze niż guzy kontrolne. Ponadto, guzy leczone TZD wykazywały znaczące zmniejszenie gęstości naczyń (dane nie pokazane). Dlatego przeciwnowotworowy efekt PPAR. Ugandom może towarzyszyć antyangiogeneza zarówno w lokalizacjach podskórnych, jak i ortotopowych. Continue reading „PPAR ligandy hamują wzrost guza pierwotnego i przerzuty przez hamowanie angiogenezy ad 7”

CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 8

Szczep LF82 E. coli, wyizolowany z przewlekłej zmiany jelita krętego pacjenta CD, zastosowano jako szczep referencyjny dla AIEC, a także 4 innych szczepów AIEC, LF31, LF71, LF73 i LF100 (12). Mutanty Pili-ujemne LF82 typu niosące insercję transpozonu Tn5phoA do fimA (52D11) lub genu fimH (ZG2) zostały wcześniej wygenerowane (14). Mutanty izogeniczne AIEC-a fimH wytworzono za pomocą produktu PCR, stosując metodę opisaną przez Datsenko i Wannera (44) i zmodyfikowaną przez Chaveroche i in. (45). Continue reading „CEACAM6 działa jako receptor adherentno-inwazyjnych E. coli, wspomagając kolonię błony śluzowej jelita cienkiego w chorobie Leśniowskiego-Crohna ad 8”